ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ

Απογοητεύομαι το αύριο σαν βλέπω
εξουθενώνομαι το σήμερα σαν ζω
αφού απ’ τα μάτια σου δε γίνεται να κλέψω
μια δύναμη που ωθεί κι’ εμένα να γελώ.

Αντιλαμβάνομαι τη ζωή μου σαν ευθύνη
και τη χαρά σαν μια απόμακρη αφή
αφού το χάδι σου δεν έχω να μου δίνει
την ενέργεια που ψάχνω στο λάθος, τη σιωπή.

Είναι που σ’ όλα έμαθα εσένα να ζητάω,
για να μου δείχνεις τον τρόπο κι’ εγώ να τα χαρώ˙
είναι που το απρόβλεπτο έπαψα ν’ αγαπάω,
ώστε εξ’ αρχής να τα γνωρίζω αυτά που θα γευτώ.

Απομακρύνομαι απ’ τη φλόγα του ονείρου που καλώ
ενώ συχνά στο άπειρο των σκέψεων αράζω˙
σαν ένα πιόνι μοιάζω σε μαυρόασπρο ταμπλό,
όταν για την ελπίδα που μιλάς ασυναίσθητα διστάζω.

Είναι που όλα χάθηκαν και φύγαν μακριά
ενώ μια ανάμνηση έμεινε στα βάθη να με πνίγει.
Είναι που αγάπησα το θάνατο, τον πόνο, τη φωτιά,
αφού η μορφή σου σαν επίκεντρο για ‘μένα έχει γίνει.